Miejski magazyn pamięci
Opowieści z kart historii Płocka. Odkrywamy nieznane oblicza miasta.
Tag
3 artykułów
Styczeń 1863 roku. Gdy carska branka wzywała młodych do wojska, chłopi Mazowsza Płockiego chwycili za kosy, widły i drągi. W lasach Brwilna, Proboszczewic i Gozdowa formowały się oddziały powstańcze. Na ich czele stanął Zygmunt Padlewski – człowiek, który chciał uczynić Płock siedzibą rządu narodowego. To była ludowa, krwawa epopeja, która na zawsze zapisała się w pamięci ziemi płockiej.
23 czerwca 2026
W obozie pod Szreńskiem, 20 marca 1863 roku, padał jeszcze zimny deszcz. Powstańcy kulili się przy ogniskach, konie parskały zmęczone, a wiatr niósł zapach dymu i mokrej ziemi. Zygmunt Padlewski siedział w namiocie, przy blasku łojowej świecy. Przed nim leżała kartka papieru. Nie pisał rozkazu ani odezwy. Pisał list do kobiety. Do Anieli Radzickiej z Czarnocinka. A w postscriptum – ciepłe, niemal intymne słowa skierowane do jej kuzynki, Anieli Machczyńskiej z Sosnowa: „P. Anieli rączki całuję i przypominam się jej pamięci i względem".
30 maja 2026
Zimowy wiatr hula po mazowieckich polach, a w lasach pod Myszyńcem śnieg skrzypi pod butami kosynierów. Jest początek marca 1863 roku. Oddział powstańczy, który jeszcze niedawno liczył kilkuset „dzieci warszawskich", teraz rozrasta się do prawie siedmiuset ludzi. Na czele stoi młody generał w jasnym kożuszku i białej konfederatce z czaplim piórem. Zygmunt Padlewski nie śpi od wielu nocy. Serce, które od lat szwankuje, bije nieregularnie, ale w oczach pali mu się ten sam ogień, co w Petersburgu i we włoskiej szkole wojskowej w Cuneo.
19 maja 2026