Miejski magazyn pamięci
Opowieści z kart historii Płocka. Odkrywamy nieznane oblicza miasta.
Tag
4 artykułów
Stanisław Krzesiński, syn warszawskiego aktora, przez pół wieku tułał się po prowincjonalnych scenach Polski. W Płocku pojawiał się siedmiokrotnie w latach 1833–1849 – zawsze z nową trupą, nowymi rolami i tym samym niegasnącym głodem sceny. Jego pamiętnik „Koleje życia” to jedyna tak barwna kronika płockiego teatru w czasach zaborów.
31 sierpnia 2026
W zaborowym Płocku lat trzydziestych i czterdziestych XIX wieku teatr nie należał do arystokracji ani wielkiej szlachty. To zwykli mieszczanie – syn piekarza z ulicy Więziennej, kupiec korzenny i właściciel oberży – stali się prawdziwymi mecenasami i duszami prowincjonalnej sceny, tworząc plebejsko-mieszczański azyl polskości nad Wisłą.
24 sierpnia 2026
Płock pod pruskim, a potem rosyjskim zaborem mógłby zgasnąć jak wiele mazowieckich miast – ale zamiast tego przeżył dwa wielkie kulturalne renesanse. W latach 20. i 70. XIX wieku Towarzystwo Naukowe, teatr, drukarnia i prasa stały się orężem w walce o polskość. To historia ludzi, którzy w cieniu carskiej cenzury budowali duszę miasta.
17 lipca 2026
Nad stromą wiślaną skarpą, gdzie niegdyś wznosił się gotycki kościół Świętej Trójcy, w 1812 roku zrodziła się jedna z najbarwniejszych kart historii płockiej kultury. Zrujnowana świątynia przemieniła się w świątynię Melpomeny – pierwszy stały teatr w Płocku, który przez ponad sto lat był azylem polskości w czasach zaborów.
2 czerwca 2026