Kategoria
Tragedia
Pożary, mordy, katastrofy, zniszczenia
5 artykułów
Rok 1556. W Płocku, jednym z najstarszych ośrodków żydowskich w Polsce, rozegrała się tragedia, która na wieki zapisała się w pamięci gminy żydowskiej. Pięciu Żydów – czterech mężczyzn i jedna kobieta – zostało straconych za rzekomą kradzież i profanację hostii. Oskarżycielką była chrześcijańska kobieta, która na łożu śmierci przyznała, że zeznała fałszywie. Historia tego procesu krwi pokazuje, jak łatwo w XVI-wiecznym Mazowszu fałszywe oskarżenie mogło kosztować życie.
19 czerwca 2026
Wiosna 1888 roku przyniosła Płockiej Guberni powódź, jakiej nie pamiętali nawet najstarsi mieszkańcy. Wisła, Sierpenica, Płonka i dziesiątki mniejszych strumieni wystąpiły z brzegów, zamieniając pola w jeziora, a ulice Płocka w rwące potoki. „Pamiątna Kniżka” nazwała to „wiosenną powodzią niebywałych rozmiarów” – katastrofą, która na długo zapisała się w pamięci Mazowsza.
12 czerwca 2026
Gorący lipcowy poranek 1930 roku. Tysiąc bezrobotnych robotników i ich rodzin zebrało się przed Państwowym Urzędem Pośrednictwa Pracy w Płocku, pełni nadziei na pracę przy budowie kolei. Zamiast ofert pracy – policyjne pałki i strzały. Śmierć dwóch mężczyzn, Malinowskiego i Borkowskiego, stała się symbolem rozpaczy Wielkiego Kryzysu. Ich krew na bruku płockich ulic na zawsze naznaczyła miasto i zapoczątkowała falę protestów, które wstrząsnęły całym Mazowszem.
10 czerwca 2026
Styczeń 1945 roku. Płock pachnie spalenizną i strachem. Front wschodni ruszył z impetem, a Niemcy czują, że to już koniec. Na ulicach słychać warkot samolotów, huk dział od Warszawy i tupot wycofujących się oddziałów. Jeszcze dwa dni i miasto będzie wolne. Ale w oficynie kamienicy przy ulicy Sienkiewicza 28 gestapowcy przygotowują ostatnią, desperacką zbrodnię. Do środka wpędzają 79 Polaków – mieszkańców Płocka i więźniów przywiezionych konwojem z Mławy. Rozkuwają ich kajdany, każą kłaść się na sprężynowych siatkach łóżek i strzelają w tył głowy. Potem podpalają budynek.
8 czerwca 2026
Styczeń 1945 roku. Płock drży w oczekiwaniu na wolność, ale śmierć czai się tuż za rogiem. Front wschodni ruszył z impetem. Huk dział od strony Warszawy słychać już od kilku dni, a na niebie coraz częściej pojawiają się samoloty – najpierw niemieckie, potem radzieckie. Niemcy pakują manatki i uciekają na zachód, zostawiając za sobą chaos, porzucone magazyny i strach. Polacy, skuleni w domach, nasłuchują zakazanych radiowych komunikatów i szepczą: „Już niedługo…”.
10 maja 2026
