„Dlaczego tak długo…” – dramatyczne ocalenie z masakry gestapo przy Sienkiewicza i ostatnie minuty w domu śmierci

Styczeń 1945 roku. Płock pachnie spalenizną i strachem. Front wschodni ruszył z impetem, a Niemcy czują, że to już koniec. Na ulicach słychać warkot samolotów, huk dział od Warszawy i tupot wycofujących się oddziałów. Jeszcze dwa dni i miasto będzie wolne. Ale w oficynie kamienicy przy ulicy Sienkiewicza 28 gestapowcy przygotowują ostatnią, desperacką zbrodnię. Do środka wpędzają 79 Polaków – mieszkańców Płocka i więźniów przywiezionych konwojem z Mławy. Rozkuwają ich kajdany, każą kłaść się na sprężynowych siatkach łóżek i strzelają w tył głowy. Potem podpalają budynek.

8 czerwca 2026