Baszta, budynek przy ulicy Zduńskiej 3a, do 1940 r. znajdował się w niej Żydowski Dom Starców im małżonków Flatau. Budynek baszty stanowi część umocnień miejskich z 1353 r., w późniejszym okresie budynek baszty został przebudowany na kamienicę mieszkalną, a następnie u schyłku XIX wieku, został zakupiony przez Gminę Żydowską w Płocku na działalność dobroczynną tj. opiekę nad Żydami niepełnoprawnymi oraz Żydami w podeszłym wieku.

Prezesem zarządu opiekuńczego przytułku był Mojżesz Altberg, zaś kierownikiem obiektu Hersz Silberberg. Była to wzorowo prowadzona instytucja,w ktorej w pierwszych miesiącach 1940 r. przebywało ok. 40 pensjonariuszy. Pod koniec 1940 r. hitlerowcy wywieżli z tego domu wszystkich pacjentów i wszelki ślad po nich zaginął. Inormacje o ich losach były różne, jedne głosiły, że Niemcy wywieźli wszystkch do obozu przejściowego w Działdowie, inne że zginęli w pobliskim lesie.

Obecnie, w tym  budynku mieści się siedziba Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Płocku.